Escudo de Cariño

Escudo de Cariño
Cariño

sábado, 5 de junio de 2010

Homenaje a mi tio abuelo ANTONIO LOZANO PEREZ I

O primeiro homenaxe a meu tio faigoo cunha poesia sua titulada FARO DE BARES.

Cando mírona noite bretemosa
teu lostregos de lus,Faro de Bares,
travesando a escureza medorosa,
Chegar cabe de min, encol dos mares,
maxinome que ti es estadea
Proteutora de min e compañeira
q`uen feitura de maxica serea
Me mandas a tua roxa lumieira
eu teño no meu peito unha noitebra
cal boca das covas moura,escura,
¡Soilo forzar un pouco esta palpebra,
Xa me topo nun mundo de tristura,
Cando o meu peito de malenconia
dos n`esta doce noites esquencidas
teus coitelos de lus,na largacia
remocean Arelas xa perdidas...
Decotio seràs a estrela norte
que o meu torto camiño alumea.
Si ti, lume,coitelo,me das morte...
Conform,ven de ti ¡Bendita sea|


Esta escrita tal e como foi escrita por el

No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada